।। ଜୀବନ ଅନୁଚିନ୍ତା ।।
ଆଶୁତୋଷ ମେହେର
ଆମେ ସବୁ
ଉର୍ଦ୍ଧମୁଖ ହୋଇ
ଅନ୍ଧ ହେଉଛେ
ପରର ଶୌର୍ଯ୍ୟ କିରଣରେ ।।
ମୋହଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇ ଧାଇଁଛେ
ପରର ପରାକାଷ୍ଠା ପଛରେ
ନିଜ ଯୋଗ୍ୟତାକୁ
ନ ପରଖି ।।
ଟିକିଏ ଆଖିକୁ
ଝୁଙ୍କାଇଲେ
ଦେଖି ପାରନ୍ତେ
ଆହୁରି ବେଶୀ
ଦୁଃଖରଙ୍କିମାନଙ୍କ
କଷ୍ଟ ପାଇବା ।।
ସାନ୍ତ୍ବନା ଦେବାକୁ
ହାତ ଟିକିଏ ବଢି ଯାଆନ୍ତା
ଆଉଁସାଇ ଦେବାକୁ
ତାଙ୍କ ପିଠିରେ !!
ମଣିଷ କାହିଁକି ବୁଝିପାରେ ନା ଯେ
ଜୀବନରେ
ଜିଣିବାକୁ ହେଲେ
ଥରେ ଅଧେ ହାରିବାକୁ ହୁଏ,
ସୁଖୀ ହେବାକୁ ହେଲେ
ଅନ୍ୟର ଦୁଃଖ ଲାଘବ କରିବାକୁ ହୁଏ,
ଜୀଇଁବାକୁ ହେଲେ
ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ବଞ୍ଚିବାକୁ ଦେବାକୁ ହୁଏ,
ନିଜକୁ ଗଢିବା ପାଇଁ
ଅନ୍ୟକୁ ଭାଙ୍ଗିବା ଦରକାର ହୁଏନା !!
*ସମାପ୍ତ*
No comments:
Post a Comment