ଭାବନାଗୁଟେ
@@ଆଶୁତୋଷ ମେହେର
ପାଏନ୍ ବୁନ୍ଦେ ବୁନ୍ଦେ ପଡି
ମାଏଟ୍ ଯେନତା ବୁତରି ଯାଏସି,
ଶୁଖା ଘାସଲତା ବି କଅଁଳି ଯାଏସନ;
ଝଡି ପଡିଲା ଦରମରା ବିଜା ବି
ମଏଟ୍ ଫଟେଇ
ଦୁଇପତର ମେଲିଦେସି ।।
ହେନତା ତୋର ମନର ମାଏଟ୍ କେ
ଥୁପେ ଥୁପେ ଭଲ କଥାଥି
ଭିଜେଇ ଦେ,ଦେଖବୁ
ପେରେମଭାବ ତୋର ମନେ ଭରିଯିବା,
ରାଗବଇରାଗ ସରି ଯିବା
ଆଉର୍ ମନଭତରୁ
ପଝରିଯିବା ସେନେହର ଝରଟେ
ସଭିକେଁ ଭିଜେଇ ଭିଜେଇ
ହସି ଆଉର କନ୍ଦେଇ କରି ବି ।।
***ଇନେ ସରଲା*****
ମୋର_ସମଲପୁରୀ_କବିତା
।। ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀ ।।
@ଆଶୁତୋଷ ମେହେର
ଇ ଦିନ ଯିଏ
ଜନମ୍ ନେଇଥିଲା
ସେ ପରେ
ବଢେ ଗୁଟେ ଲବାର କେ
ଦମନ କରିଥିଲା ।
ଆଜି ତୋର ମନେ
ହେନତା ବଢେ ବଢେ
ସୁନ୍ଦର ଭାବନା ସବୁ
ଭରି ଯାଉ,
ଆଉର ତୋର ଜୀବନୁଁ
ସବୁ କଳଂକ କାଲିମାକେ
ଧୁଇ ଦେଇ ସାଫ କରିଦେଉ।
**ଇଠାନେ ସରଲା**
।। ନୂଆଁଖାଇ ର ଗୀତ ।।
ଆଶୁତୋଷ ମେହେର
।।ଏକ।।
ମାଁ ଗୋ ମାଁ
ତୋର ପାଦପଦମେଁ ଲାଗି କରୁଛୁଁ ନୂଆଁ,
ପନତ ତଲେ ଢାଁକି ରଖବୁ
ସୁଖେ ଦୁଖେ ଆଶୀଷଦେଇ,
ସାହା ହେଇ,ବରଷୁ ଥିବୁ ଗୋ ଆହା ।।
।। ଦୁଇ ।।
ନୂଆଁଖାଇଥି ହେଉଛେ ବନା
ତୁନ୍ ତରକାରୀ ପିଠାପନା,
ଆମ୍ବିଲ ଲେଥା କରଡିଭଜା
ଗହଗହ ଘର ହେଇଛେ ସଜା,
ଇଟା ସୁଖ ବାଣ୍ଟାବାର ବେଲା
ମାଁ ର ଗୁଡିଁଥି ଲାଗିଛେ ମେଲା ।।
।। ତିନ ।।
ନୂଆଁଖାଇ ପରେ ଆମର
ହସର ଖୁସିର ପରବ,
ଇଠାନୁ କହ ଅଛେ କେନଟା
ଅମୁଲମୁଲ୍ ଦରବ ?
ହସଖୁସି ବାଣ୍ଟ ଭୁଗାଭୁଗା
ପାଏବ କେତେ ମଜା,
ହସର ମାଡେ ମାଏଟ ହସବା
ଦୁଃଖ ନୁଁ ସୁଖ ମାରବା ଗଜା ।।
* * ଇଠାନେ ସରଲା * *
ସମଲପୁରୀ କବିତା**ହସର ଖୁସିର ଧାରେ**
ଆଶୁତୋଷ ମେହେର
ଉସତ ମନେ କହେଲେ ପଦେ
ଲାଗସି ବଢିଆ କେତେ
ଉଠେଁ ଲାଗଲେ ହସର ଧାରେ
ଦିଶିସି ସୁନ୍ଦର ସତେ ।
ହସଲା ମୁହୁଁ ଦାଉ ଦାଭ ଯେ
ବାଟୁଁଥିସି କେତେ ହସ
ସଭେଁ ତାର ଯେ ସାଂଗ ସରସା
ହେଇ ଯାଏସନ ବସ ।
ଧାରଟେ ହସ ବାଣ୍ଟିବାଣ୍ଟି ଯେ
ବନମାଁ ସାଗର ପରେ,
ବିନା ପଏସା ବାଣ୍ଟମାଁ ଚାଲ
ହସର ଖୁସିର ଧାରେ ।।
**ସମାପ୍ତ**
ସମଲପୁରି କବିତା**ମିଠା କଥା ପଦେ**
*****ଆଶୁତୋଷ ମେହେର
ରସଗୁଲା ରସେ ଜିଭ ସିନା ମିଠା
ମିଠା ଲାଗସି ଫଳ
କଥାପଦକର ମିଠାପନ ଆଗେ
ସଭେଁ ହେସନ ତଳ ।
ଜିଭର ମିଠା ଟା ଢୁକି ଦେଲା ଖଁଡି
ଯାଏସି ସରି ପରେ
ମଧୁର କଥାର ମିଠାପନଟା ସେ
କେଭେଁ ଯେ ନାଇଁ ସରେ ।
ମିଠା ମିଠା କଥା କହେଁମା ଯେ ସଭେଁ
ଦୁନିଆଁ ହେବା ମଧୁର
ଦୁନିଆଁ ଜିତମାଁ ମିଠା କଥା ପଦେ
କହି ପାରଲେ ଜରୁର ।
**ସମାପ୍ତ**
।।ଶୁଖିଲା ପତର କହେ ।।
ଆଶୁତୋଷ ମେହେର
ସମୟ ସରିଲା ପଡିଲି ମୁଁ ଝଡି
ଶୁଖିଲା ପତର ଟି'ଏ
ଏମତି କେତେ ଆସି ଫେରିଲେଣି
ସମୟର ଧାର ସୁଏ ।
ଦିନଥିଲା ଯେବେ ହସୁଥିଲି ମୁହିଁ
ସବୁଜ ପତର ରଂଗେ
ପବନରେ ହସି ଦୋଳି ଖେଳିଖେଳି
କି ସୁନ୍ଦର ଚାରୁ ଢଙ୍ଗେ ।
ଯଉବନ ଥିଲା ଥିଲା ମାଦକତା
ଚହଟ ଚିକ୍କଣ ଦେହ
ଭରି ରହିଥିଲା ହସର ଲହଡି
ନ ଥିଲା ଯେ ଟିକେ କୋହ ।
ସେବା କରିଥିଲି ଅଜଣା ପଥିକେ
ଦେଇ ଛାୟା ସୁଶୀତଳ,
ମୋ ପାଖ ଶାଖାରେ ଫଳୁଥିଲା କେତେ
ସୁମଧୁର ମିଠା ଫଳ ।
ଦେଇବାର ମଜା ସିଏ ସିନା ଜାଣେ
ଠିଆ ହୋଇ ଦାତା ପଣେ
ନେବା ଠାରୁ ଦେବା କେତେ ଯେ ମହାନ
ଦେବା ଲୋକ ସିନା ଜାଣେ ।
ଜୀଇଁବା ମରିବା ସଭିଁଙ୍କର ଲାଗି
ଶୁଖିଲା ପତର କହେ
ଛୋଟ ହୋଇ ପାରେ ଜୀବନ ସରିତା
ଅସାର ନୁହେଁ ତା କେଭେ ।।
*ସମାପ୍ତ*
।। ଫୁଲ ପାଇଁ କବିତା ।।
ଆଶୁତୋଷ ମେହେର
ଫୁଲହସ ପରି ଆଜି ଦିନ ଯାଉ
ସରସ ସୁନ୍ଦର ହୋଇ,
ହସ ଖୁସି ଭରା ଧରାରେ ଜୀବନ
ଦୁଃଖ ସବୁ ଯାଉ ଧୋଇ ।।
*******
ଫୁଲର ରଂଗେଯେ ଏତେ ମାଦକତା
କିଏ ସେ ଦେଇଛି ଭରି,
କାହର ଗଢଣି କା' ହାତ କରଣି
ସୂକ୍ଷ୍ମ ସେଇ କାରିଗିରୀ ;
ପ୍ରକୃତି, ସେ ଯେ ଭଗବାନ
ମଥା ଥାପନ୍ତିକି ସତେ ପାଦ ତଳେ ତା'ରି ।।
*********
ଫୁଲର ଓଠରେ ଅଫୁରନ୍ତ ହସ
ରଙ୍ଗ ହେଉ ପଛେ ଯାହା,
ହସର ଜୀବନ ଯାହାର ସତରେ
ଆଉ କିସ ଲୋଡା ଆହା ,
ହସ ଆଣେ ସୁଖ ପୁରାଏ ପରାଣ
ଜୀବନର ଲକ୍ଷ ତାହା ।।
*********
ଫୁଲର ରଙ୍ଗରେ ଫୁଟି ଉଠେ ସତେ
ପରମେଶ୍ବରଙ୍କ ଛବି
ସୁଗନ୍ଧେ ତାହାରି ଇଶ୍ବର ଭାବନା
ବିମୋହିତ ହୁଏ କବି ।
ପ୍ରଭୂ ପାଦ ତଳେ ହସି ଗଡୁଥାଏ
କହେ ସେ ମରମ କଥା
ଜୀବନଟା ବିତୁ ବିଭୂ ଗୁଣ ଗାଇ
ତାଙ୍କ ସରଜନା ଗାଥା ।
***+***
