।। ପଖାଳ ର' ସ୍ବାଭିମାନ ।।
ଆଶୁତୋଷ ମେହେର
ଆଜି ଖରା ଟା ଟିକେ ଟାଣ ଜଣାପଡୁଛି।ଷ୍ଟେସନରେ ଯାତ୍ରୀକୁ ଛାଡି ଆସିବାରେ ଟିକେ ଡେରି ହୋଇଯାଇଛି...ଅଟୋକୁ ଗଳିରାସ୍ତାରେ ରଖି ଘରେ ପଶିଲା ବେଳକୁ ରବୀନ୍ଦ୍ର ଭାବୁଥିଲା ଏ ପାଗରେ ଖରାବେଳିଆ ପଖାଳଖିଆ ବହୁତ ମଜାଦାର ଲାଗିବ। ରମା,ତା ସ୍ତ୍ରୀ ତା'ପାଇଁ ରସୁଣ ର୍ଭୂସୁଙ୍ଗାପତ୍ର ଛୁଙ୍କ ଦେଇ କ'ଣ ଟିକେ ଭଜାଭଜି କରିଥିବ ସବୁଦିନ ପରି।
କ`ଣ ଡେରି କଲ ଯେ?ଜଲଦି ହାତମୁହଁ ଧୋଇ ବସ..ତୁମ ପାଇଁ ଖାଇବା ବାଢିଦେଇଛି..ରମାର କଥା ରବିର କାନରେ ବାଜିଲା ।
ହଁ ରେ ଆଜି ପରା ଆମ ରାଓ ବାବୁଙ୍କୁ ଷ୍ଟେସନ ଛାଡିବାର ଥିଲା ତେଣୁ ଡେରି ହେଲା ଟ୍ରାଫିକ ଜାମ ପାଇଁ..ଆମ ରାଓ ବାବୁ ଅଣଓଡିଆ ହେଲେ ବହୁତ ଭଲ ଲୋକ ଯେ...
ରାଓ ବାବୁଙ୍କ ଘରେ ରମା ନିତିଦିନିଆ କାମ ଭି କରେ କହିଲା.. ହଁ ରାଓ ବାବୁଆଣୀ ମଧ୍ୟ ଭଲ ଲୋକ। ଦେଖ ଦୁଇ ଜଣଯାକ ସ୍ବାମୀ ସ୍ତ୍ରୀ ବଡ ଛାକିରୀ କରନ୍ତି..କେତେ ଭଲ ସ୍ବଭାବର...।
ରବି ଖାଇବାକୁ ବସି ଦେଖିଲା ଆଜି ପଖାଳସହ ନିତିଦିନିଆ ସହ ତିନି ଚାରିଟା ଅଲଗା ତିଅଣ ପଚାରିଲା... କଥା କ'ଣ ରମା ଆଜି ଏତେ ଗୁଡା ସବୁ ??
--ଆରେ ହଁ,ତୁମକୁ କହିବାକୁ ଭୁଲିଯାଇଛି। ଆମ ବାବୁଆଣୀ କିଛିଦିନ ହେଲା ମୋତେ କହୁଥିଲେ କ'ଣ ଗୋଟେ ପଖାଳ ଦିନି ଆସୁଛି.. ପଚାରିବୁଝୁଥିଲେ ପଖାଳ କେମିତି ତିଆରି କରାଯାଏ; ତା' ସହ କ'ଣ ସବୁ ତିଅଣ ତରକାରୀ ଖିଆଯାଏ, କେମିତି ସେଗୁଡା ତିଆରି କରାଯାଏ । ମୋତେ ଯେତେ ଆସୁଥିଲା ତାଙ୍କୁ କହିଥିଲି.. ତାପରେ ସେ ବି କିଛି ବହିପତ୍ର ପଢି ଆଜି ବାବୁଙ୍କ ପାଇଁ ପଖାଳ ସହ ଅନେକ ଜିନିଷ ତିଆରି କରିଥିଲେ ।ବାବୁ ତାଙ୍କରି ଖାଇ କରି ଷ୍ଟେସନ ଗଲା ପରେ,ମୋତେ ବି ଦେଲେ ତାଙ୍କରି ତିଆରିରୁ କିଛି.... କହିଲେ ଖାଇ କିନା କହିବୁ କେମିତି ଲାଗିଲା....
ରମା କହି ଚାଲିଥିଲା...ରବି ତା ପଖାଳ ଖିଆ ଆରମ୍ଭ କରି ସାରିଥିଲା..କହିଲା ବଢିଆ ହୋଇଛିରେ ଜିନିଷ ଗୁଡା ଆମ ଓଡିଆଙ୍କ ତିଆରି ପରି....
ରବି ଭାବୁଥିଲା ତାଙ୍କ ପରି ଓଡିଆ ଖଟିଖିଆ ପାଇଁ ଖରାବେଳା ପଖାଳ ଟା ଜରୁରୀ କିଂତୁ ଆଣଓଡିଆ ବାବୁମାନଙ୍କ ପଖାଳଖିଆ, ଏ ପଖାଳଦିବସର ଏକ ପ୍ରକାରର ସଉକ....ହେଉପଛେ ଦିନକ ପାଇଁ ।
ରବି ଖୁସି ହେଉଥିଲା ଏ ପଖାଳ ଟା ସତରେ ଓଡିଆଙ୍କ ଅତି ନିଜର.. ପରିଚୟର ଚିହ୍ନ... ମନେ ମନେ ଛାତି ତା'ର ଫୁଲିଉଠୁଥିଲା ସ୍ବାଭିମାନରେ ....
******ସମାପ୍ତ****
No comments:
Post a Comment